|
| 19 maja 2012 |
|
|
| Źródło: MeteoGroup |
|
|
ZWIASTUN"Głosu Weterana i Rezerwisty"numer 5 (275) Maj 2012
|
naszych Czytelników do lektury majowego 275-go numeru "Głosu Weterana i Rezerwisty"
Proponujemy lekturę wybranych materiałów, a w szczególności:
- SŁOWO PREZESA - str. 1;
- DROGA DO CYWILNEJ I DEMOKRATYCZNEJ KONTROLI NAD SIŁAMI ZBROJNYMI (CZ.3) - str. 2-3;
- WADEMEKUM WALORYZACJI EMERYTUR I RENT W 2012 R. DLA EMERYTA I RENCISTY SŁUŻB MUNDUROWYCH - str. 24-25;
Zachęcamy również do zapoznania się z sylwetkami kandydatów do plebiscytu na "Człowieka Związku" oraz z artykułem sponsorowanym.
Szanowni Czytelnicy i Internauci!
Konto bankowe: Bank Gospodarki Żywnościowej Spółka Akcyjna,
ul. Kasprzaka 10/16, 01-211 Warszawa;
Z uczuciem dużej sympatii przeczytałem artykuł pani Kaliny Nowackiej i pana Kazimierza Krupy zatytułowany „Warto zwiedzać Turcję”, zamieszczony w czasopiśmie „Głos Weterana i Rezerwisty” nr 3/2011. W latach 2005–2008 pełniłem obowiązki attache obrony w Ankarze i miałem okazję zwiedzić miejsca opisane w wymienionym artykule. W pełni też podzielam odczucia zachwytu i podziwu.
Kolumny po rozładowaniu maszerowały w jednym wielkim tumanie czerwonego kurzu, podnoszącego się ze spalonej ziemi. Tylko prowadzący coś widział. Dodam, że temperatura w dzień dochodziła do 40–45 stopni Celsjusza. Trzeba było uważać, by nie dotknąć blachy sprzętu, oparzenie gwarantowane. Także za gorąco na opalanie
Zachęcony przez p. Piotra Kurysia artykułem „O rakietowcach” (GWiR nr 2/2011), chciałbym przybliżyć proces szkolenia oraz działanie pododdziałów meteorologicznych w 20 Brygadzie Rakiet Operacyjno-Taktycznych, która przejęła tradycje 2 Pomorskiej Brygady Rakiet Operacyjno-Taktycznych w Choszcznie. Nie wiem, czy powinienem używać określenia „rakietowcy" w odniesieniu do pododdziałów „meteo”, ale wydaje mi się, że upoważnia mnie do tego wspólny cel szkolenia oraz wspólne wykonywanie zadań przez baterie startowe rakiet operacyjno-taktycznych.
W poczytnym dzienniku „Super Ekspress” (30 kwietnia–1 maja 2011 r.) Tadeusz Płużański, swoje dywagacje pt. „na sobotę słów kilka” zatytułował: Kiszczak marzył o śmierci Papieża. Był rok 1983, zbliżała się pielgrzymka Papieża Jana Pawła II (Karola Wojtyły) do swej Ojczyzny – Polski. Stan wojenny wprawdzie uspokoił sytuację w naszym kraju, ale ogniska niepokojów trwały. Czy były i przez kogo z zewnątrz również inspirowane, to kwestia jakoś pomijana przez urząd pamiętliwości narodowej. Ustroje i systemy przemijają – narody trwają. Realny socjalizm zmierzał też ku kresowi.
Przez cały okres przekształceń politycznych w Rzeczypospolitej Wołyniacy odkrywali całą prawdę o swojej tragedii – o mordach dokonywanych na Polakach przez ukraińskich nacjonalistów, którzy przecież byli polskimi obywatelami. Na tak wielką skalę nie było w historii narodów podobnych okrutnych zdarzeń jak w naszym przypadku. Przez dwadzieścia lat powstało wiele rozpraw historycznych na ten temat. I co? Ano nic.
W 2001 r., a wiec przed dziesięciu laty, na temat rozpoczętego proces wypowiedział się pan Aleksander Małachowski (1924-2004) -żołnierz Armii Krajowej i działacz opozycyjny, Marszałek Senior Sejmu RP, Wicemarszałek Sejmu II kadencji, wieloletni Poseł na Sejm RP, odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski. W tygodniku „Przegląd” w dwóch kolejnych publikacjach
Wspomniany wcześniej dokument, określający organizację i zakres działania Gabinetu MON, po aktualizacji przedstawiłem do zatwierdzenia Generałowi, który po zapoznaniu się z tekstem nie widział potrzeby zatwierdzania i ograniczył się do akceptacji jego treści. Częścią Gabinetu był Wydział Skargi i Listów usytuowany lokalizacyjnie wraz z Biurem Przepustek poza budynkiem Gabinetu.
W późniejszym, już nieco zaawansowanym okresie mojej służby, po bytności ministra ON w dowództwach i sztabach wojsk i stwierdzeniu tam u niektórych błędów i opóźnień w wykonawstwie wcześniej postawionych zadań, Generał zapytał mnie: „Czym tłumaczyć to zjawisko? Znacie zapewne opinie i uwagi wykonawców zadań. Nie chodzi mi o osoby wyrażające te opinie, ale o eliminowanie niejasności i nieprawidłowości z naszej strony po to, by doskonalić rozkazodawstwo”.
W 1968 r. kierowałem Zespołem w Sztabie Planowania Rozwoju Obronnego Kraju. W pierwszych dniach października tego roku zostałem wezwany przez ministra Obrony Narodowej, którym od sześciu miesięcy był (wówczas) gen. dyw. Wojciech Jaruzelski. Generał po krótkim wstępie oświadczył, że powierza mi stanowisko szefa swego gabinetu. Decyzja ta zostałem całkowicie zaskoczony.
Bieszczadzki Zarząd Rejonowy ZŻWP w Sanoku uroczyście obchodził 30-lecie powstania z udziałem licznych gości honorowych. Byli nimi: Wojewoda Podkarpacki – Małgorzata Chomycz, Marszałek Województwa Podkarpackiego – Mirosław Karapyta, dowódca 21 Brygady Strzelców Podhalańskich – gen. bryg. Stanisław Olszański, Szef WSzW w Rzeszowie – płk Witold Przybyła,
