|
| 19 maja 2012 |
|
|
| Źródło: MeteoGroup |
12 października 2010 roku mija 50 lat od startu pierwszej rakiety przeciwlotniczej dokonanego przez 2 Dywizjon Ogniowy Artylerii Rakietowej (2 doar) ówczesnej 9 DA OPL OK. (obecnie 3 Warszawskiej Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej) na zagranicznym poligonie Aszułuk w Kazachstanie. Był to początek 50-letniego okresu strzelań bojowych dywizjonów rakietowych WOPL Sił Powietrznych na zagranicznym, a później krajowym poligonie.
 |
Jak pamiętam Oficerską Szkołę w Zegrzu
|
Przez rodziców i szkołę wychowany byłem w duchu patriotyzmu i szacunku do munduru. Przez cały okres dzieciństwa towarzyszyły mi wiszące na ścianie rodzinnego domu zdjęcia. Dziadka ze stromy mamy w mundurze halerczyka, uczestnika walk we Francji i w wojnie 20 roku oraz ojca w mundurze żołnierza kampanii wrześniowej później jeńca obozu rosyjskiego, z którego udało mu się uciec.
Właściwie zawód żołnierza zawodowego a oficera w szczególności był przeze mnie w młodości uważany, jako zawód wykonywany najchętniej. Losy mojej młodości tak się ułożyły, że do Zegrza trafiłem 4 lata później jak moi koledzy z ławy szkolnej. W tym czasie dwóch z moich kolegów było już od roku oficerami. Zostając podchorążym szkoły oficerskiej miałem za sobą 5 lat pracy zawodowej, jako mechanik samochodowy i ekonomista. Moje zarobki w cywilu były równe poborom podporucznika WP. Kilka tych zdań wprowadzenia napisałem, aby wyjaśnić, dlaczego inaczej przeżywałem pierwsze dni szkoły jak moi koledzy. Byłem mentalnie dorosłym człowiekiem, umiejącym samemu się utrzymać a moi nowi koledzy towarzysze służby wydawali mi się bardzo dziecinni. Ta ocena w miarę upływu dni się zmieniała. Moje doświadczenie życiowe bardzo mi przeszkadzało w pierwszych dniach życia podchorążego.
PIĘCIOLECIE
WOJSKOWEGO CENTRUM GEOGRAFICZNEGO
 |
Ze wspomnień absolwenta pierwszej promocji Oficerskiej Szkoły Topografów w Jeleniej Górze
|
31 października 2009 roku minie 58 lat od chwili, gdy jako młodzi oficerowie, po pierwszej promocji absolwentów Oficerskiej Szkoły Topografów w Jeleniej Górze, pełni entuzjazmu i zapału zasililiśmy szeregi rozwijającej się Służby Topograficznej Wojska Polskiego.
Nasza droga do służby zawodowej wiodła, w przeważającej większości, przez Szkolne Kompanie Oficerów Rezerwy (SKOR). Powołani w 1949 r. do służby wojskowej, sądziliśmy, iż po rocznym przeszkoleniu i zdobyciu kwalifikacji oficerów rezerwy powrócimy do naszych poprzednich zajęć, do pracy w cywilu. Stało się jednak inaczej. Okazało się bowiem, że Minister Obrony Narodowej, ze względu na ówczesną sytuację polityczną w Europie, uzyskał możliwość powoływania do służby zawodowej oficerów rezerwy. Ponieważ to zagrożenie dotyczyło zwłaszcza naszego środowiska, więc możliwość przejścia np. z piechoty lub artylerii do specjalistycznego rodzaju służby stawała się bardzo atrakcyjna.
